YARINLARA İNAT DÜNÜ YAŞAMAK...

3 YIL OLDUU...
GEÇMİŞİN GÖLGESİNDE NEFES ALMAYA ÇALIŞTIM. NE DÜNE DÖNEBİLDİM NE DE YARINLARA ADIM ATABİLDİM. GEÇMİŞİN HAYALLERİNDE UMUTLARINDA, HEP AYNI UMUTLARI HAYALLERİ TAZELEDİM. YENİLERİNİ KOYAMADIM YERİNE. BAZEN ZOR GELDİ NEFES ALMAK BAZEN BİR BAHAR KOKUSUYLA GEÇMİŞTEN KALAN ANILARLA, PİŞMAN OLMADAN, YAŞAMAYI SEVEREK ÇEKTİM İÇİME HAYATI,
ÇOĞU KEZ ARTIK ZAMANI GELDİ, ARTIK GEÇMİŞ YOK DEDİM. AMA KENDİMİ KANDIRMAYA ÇALIŞMAKTAN ÖTEYE GİDEMEDİM. SAATLERİ, GÜNLERİ, HAFTALARI, AYLARI, YILLARI TÜKETTİM BİR BİR. GEÇEN ZAMAN SİLEMEDİ BENDEKİ SENİ. UZUN BİR YOLDU SENSİZLİK AMA HEP GERİYE BAKARAK YÜRÜDÜM YOLLARDA. SEN VARDIN ATTIĞIM HER ADIMDA, ALDIĞIM HER NEFESTE.
ŞİMDİ GERİYE BAKMAYA GEREK KALMADI DİYORUM ARTIK SEN VARSIN YOLUMDASIN. AMA ARTIK SENDE SUSKUNSUN. YAN YANAYIZ AMA ELLERİMİZİ KAVUŞTURMAYA KORKUYORUZ BİŞEY DİYEMİYORUZ SUSUYORUZ.
ALIŞMIŞIZ DÜNLE YAŞAMAYA YARINLARA KOŞAMIYORUZ...