ne kadar zormuş SENİ SEVİYORUM demek. oysa eskiden nekadarda kolay dökülürdü d
limden . sanmayın ki anlamsız ve basitti. aksine eskinin verdiği anlamdı bugün bu sözcüğü anlamsızlaştıran. sevgiyi tatmaktı, tanımaktı bugünü zorlaştıran.
evet sevdim, hemde çok sevdim. hani sıradan insanların sıradan sevgilerine armağan ettiği SENİSEVİYORUM değildi benim sevgim. SENİ SEVİYORUM derken ısınmaya başlardı yüreğim,titreyen bir yürek olurdu içimde, başka sözcük gelmezdi arkasından, yüreğimdeki titrreme ve sıcaklık anlatırdı geriye kalan herşeyi. gözlerimin içi gülerdi ürkekçe. tek sözcük yetermi demeyin aşkı anlatmaya, YETER. bazen bu bile fazla gelir. gerek yoktur sözcüklere, yürekten yüreğe dokunan bir sıcaklık kelimeleri, cümleleri anlamsızlaştırır ve susarsın. suskunluğunda bulursun herşeyi. en derin duyguyu, aşkı tadarsın. konuşmasını beklersin ama susmasını seversin. suskunluğundaki bakışını, kelimelerin çaresizliğini hissedersin.
işte böyle bir sevgiden sonra sevgisizlik bir boşluktan ibaret. binlerce kez söylediğim, yüreğimden sözcüklere dökülen bu kelimeri bir kez bile söyleyememek çok acı. seni seviyorum diyememek suskunlaştıran. oysa ben; SENİ SEVİYORUM deyip SUSMAK İSTİYORUM
13 Şubat 2011 Pazar
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)